Okładka guide: Right to Repair

Right to Repair w youth space - przewodnik praktyczny

Right to Repair w youth space: oszczędność, mniej odpadów, mniej CO₂ - i realne zaangażowanie społeczności

Wprowadzenie

Dla kogo jest ten poradnik?

Ten poradnik jest przeznaczony dla youth workerów, liderów i liderek youth space, a także dla partnerów lokalnych (np. szkoły, biblioteki, domu kultury, urzędu gminy, organizacji społecznych, serwisów i lokalnych fachowców), którzy chcą wspólnie budować działania angażujące mieszkańców oraz wzmacniające rolę młodzieży w społeczności.

Co znajdziesz w środku (co dostajesz)?

To praktyczny materiał typu „3 w 1”, który łączy trzy kluczowe elementy skutecznego angażowania społeczności:

  • Partnerstwa lokalne - jak mapować interesariuszy, rozmawiać z partnerami i budować współpracę opartą na jasnych zasadach.
  • Wydarzenia społecznościowe - gotowe formaty działań (np. Repair Café, warsztaty, akcje międzypokoleniowe) oraz checklisty, które ułatwiają organizację i komunikację.
  • Youth-led działania - jak oddać młodym realną odpowiedzialność: role, współdecydowanie, współtworzenie działań i mierzenie efektów.

W poradniku znajdziesz także gotowe narzędzia do użycia od razu: szablony (np. mapa interesariuszy, zaproszenie partnera), checklisty, propozycje ról dla młodzieży oraz proste wskaźniki do oceny efektów (oszczędność, mniej odpadów, wpływ na społeczność).

1) Dlaczego „prawo do naprawy” jest idealnym tematem na community involvement

Prawo do naprawy (Right to Repair) to temat, który świetnie sprawdza się jako oś działań angażujących społeczność wokół youth space, bo łączy codzienne potrzeby mieszkańców z aktywną rolą młodzieży i konkretnym, widocznym efektem. To nie jest wyłącznie narracja „eko” - to równocześnie temat ekonomiczny, społeczny i obywatelski. W praktyce daje pretekst do współpracy między ludźmi, którzy na co dzień rzadko działają razem: młodzieżą, rodzicami, seniorami, szkołą, gminą, lokalnymi fachowcami i biznesami.

W wielu wiejskich i małomiasteczkowych kontekstach youth space potrzebuje tematów, które są „blisko życia” i szybko budują zaufanie. Naprawa rzeczy i prawo do naprawy spełniają te warunki: dotyczą niemal każdego domu, pozwalają od razu zobaczyć rezultat (coś działa zamiast trafić do kosza), a do tego naturalnie tworzą sytuacje, w których mieszkańcy mogą się spotkać i wymienić kompetencje.

Film wyjaśniający, czym jest prawo do naprawy i dlaczego jest ważne.

Przykład: Mysz POP Mouse

W praktyce często zużywa się tylko jeden element (np. mikroprzełącznik pod lewym przyciskiem), a cała reszta urządzenia działa dobrze. Mimo tego sprzęt trafia do kosza i użytkownik płaci ok. 110 PLN za nowy.

Myszka Logitech - przykład naprawy

Link do myszki

Koszt samodzielnej naprawy

Przy podstawowych narzędziach i odrobinie wsparcia naprawa może być szybka i tania: mikroprzełączniki kosztują ok. 5,5 PLN, a sama wymiana zajmuje około 30 minut.

Mikroprzełącznik - przykład części zamiennej

Link do przykładowej części

Pomaga oszczędzać pieniądze młodym ludziom

Dla młodych ludzi (i ich rodzin) prawo do naprawy oznacza przede wszystkim realne oszczędności. W codziennym życiu często stają przed wyborem: wydać pieniądze na nowe urządzenie czy próbować naprawić stare. Problem w tym, że naprawa bywa utrudniona przez brak dostępu do części zamiennych, instrukcji, narzędzi lub serwisów, a czasem także przez nieprzejrzyste koszty.

Działania oparte o prawo do naprawy pokazują, że:

W youth space ten wątek można przekuć w praktykę: warsztaty podstawowej diagnostyki, „napraw zamiast kupować” jako wyzwanie miesiąca, czy wydarzenia typu Repair Café, gdzie młodzi są współorganizatorami i uczą się także planowania, komunikacji i współpracy.

Redukuje śmieci (zwłaszcza e-odpady)

Naprawa sprzętu elektronicznego

Prawo do naprawy ma bezpośredni wpływ na ilość odpadów - szczególnie elektroodpadów, które są jednym z najszybciej rosnących strumieni śmieci. Wydłużenie życia telefonu, laptopa czy drobnego AGD nawet o rok lub dwa oznacza, że:

  • mniej rzeczy trafia do kosza lub do składowania „na wszelki wypadek”,
  • mniej odpadów wymaga transportu i przetwarzania,
  • więcej osób zaczyna postrzegać sprzęt jako coś, co da się utrzymać i serwisować, a nie jako produkt jednorazowy.

Ten temat łatwo przekłada się na angażowanie społeczności, bo od razu widać wspólny interes: mieszkańcy chcą pozbyć się problemu „zepsuło się - co teraz?”, a youth space może zaproponować rozwiązanie, które jest jednocześnie praktyczne i integrujące.

Redukuje CO₂

Prawo do naprawy to także kwestia klimatu, ale w sposób konkretny i zrozumiały: duża część śladu węglowego produktów powstaje na etapie produkcji, a nie użytkowania. Oznacza to, że jeśli wydłużamy życie urządzeń, to często „oszczędzamy” emisje związane z wytworzeniem i transportem nowego sprzętu.

W praktyce można to komunikować prosto:

W działaniach youth space warto łączyć to z mierzalnym, prostym przekazem: ile rzeczy uratowaliśmy, ile zakupów udało się uniknąć, ile osób wzięło udział w naprawach. Nawet bez skomplikowanych wyliczeń, sama skala aktywności i „uratowanych przedmiotów” robi wrażenie i buduje motywację.

Etyka wobec klientów

Prawo do naprawy ma również wymiar etyczny i obywatelski. Chodzi o uczciwą relację między producentem/serwisem a użytkownikiem: jeżeli ktoś kupuje urządzenie, powinien mieć realną możliwość je naprawić (samodzielnie lub w wybranym serwisie), a nie być zmuszany do wymiany na nowe przez brak części, brak instrukcji, blokady systemowe czy nieprzejrzyste zasady.

W tym ujęciu prawo do naprawy oznacza:

To dobry temat do rozmowy o odpowiedzialności, transparentności i świadomych decyzjach - ale najlepiej działa, gdy jest połączony z praktyką: pokazujemy uczciwe standardy współpracy z lokalnymi fachowcami, jasne zasady wydarzeń naprawczych i bezpieczną komunikację bez agresywnego marketingu.

Most do części praktycznej: co dalej w youth space?

Prawo do naprawy jest idealnym tematem na community involvement, bo łączy realne potrzeby (oszczędność), korzyści dla wspólnoty (mniej odpadów, relacje) i wartości (uczciwość, wybór, sprawczość).

OK - jak przełożyć to na konkret w youth space? W kolejnych częściach poradnika pokazujemy, jak zbudować partnerstwa, jak zaprojektować wydarzenia (np. Repair Café) oraz jak oddać młodym realną rolę w planowaniu i prowadzeniu działań, tak aby inicjatywa była widoczna, bezpieczna i trwała.

2) Kontekst prawny i trend europejski

Prawo do naprawy nie jest tylko „pomysłem oddolnym” czy modą - to kierunek, który coraz wyraźniej widać w politykach publicznych w Europie. Dla youth space i partnerów lokalnych ten kontekst jest ważny z dwóch powodów: po pierwsze podnosi wiarygodność działań („to część większego trendu, a nie chwilowa akcja”), po drugie wzmacnia aspekt etyczny - pokazuje, że prawo do naprawy jest łączone z ochroną konsumentów, przejrzystością rynku i ograniczaniem marnotrawstwa.

Okładka guide: Right to Repair

3) Framework wdrożenia w youth space

Ten rozdział pokazuje, jak przełożyć ideę prawa do naprawy na konkretne działania w youth space, tak aby jednocześnie:

Poniżej znajdziesz strategię krok po kroku oraz gotowe narzędzia do użycia.

3A) Budowanie lokalnych partnerstw

Cel

Stworzyć lokalny „repair ecosystem” - sieć osób i instytucji, które wspólnie wspierają naprawę (wiedzą, zasobami, przestrzenią, promocją, obecnością na wydarzeniach). Chodzi o to, żeby youth space nie był jedynym organizatorem, tylko stał się hubem współpracy.

Kogo mapujemy (lista partnerów)

Prawidłowe mapowanie to budowanie sieci wzajemnych korzyści. Aby zrobić to skutecznie, podziel okolicę na 5 filarów:

Edukacja i Kultura (szkoły, biblioteka): To Twoje zaplecze lokalowe i bezpośredni dostęp do młodych odbiorców.

Grupy społeczne (OSP, KGW, seniorzy): To serce społeczności. Mają sprzęt, doświadczenie i największą siłę ludzką.

Fachowcy i Usługi (serwisy RTV, mechanicy, hobbyści): Dostarczają unikalną wiedzę techniczną i narzędzia. To kluczowi „praktycy”.

Samorząd i Gospodarka (urząd, lokalne sklepy, transport): Oferują patronat, promocję oraz materiały niezbędne do działania.

NGO i Inicjatywy: Pomogą w formalnościach i podzielą się doświadczeniem projektowym.

Moja rada: Szukaj lokalnych „łączników” - osób, które znają wszystkich i cieszą się zaufaniem. Pamiętaj o zasadzie win-win: zanim poprosisz o pomoc, zastanów się, co partner zyska dzięki Tobie (np. darmową reklamę lub realizację celów społecznych). Dobra mapa to nie tylko nazwa budynku, ale konkretne nazwisko osoby, której „się chce”.

Schemat partnerów lokalnych
Narzędzie 1: Mapa interesariuszy

Po co: ustalić kolejność działań i dobrać styl kontaktu.

W interaktywnej mapie wpisz każdego partnera i oceń go w skali 1-3 w trzech obszarach: Wpływ, Zasoby i Zaufanie.

  • Wpływ - czy może pomóc lub utrudnić działanie?
  • Zasoby - co realnie wnosi (miejsce, narzędzia, ludzie, budżet, promocja)?
  • Zaufanie - czy społeczność mu ufa / czy „otwiera drzwi”?

Na końcu wybierz 3 partnerów do pierwszego kontaktu i dopisz pierwszy krok współpracy.

Interaktywna Mapa Interesariuszy

Wzór zaproszenia partnera

Narzędzie 2: Tabela „co kto wnosi / co zyskuje”

Uzupełnij dla kluczowych partnerów:

Partner Co wnosi Co zyskuje Ryzyka/obawy Ustalenia

To proste narzędzie bardzo ułatwia rozmowy i zapobiega nieporozumieniom.

Narzędzie 3: Skrypt pierwszego spotkania partnerskiego (10 pytań)

Spotkanie powinno trwać 30-60 minut. Celem jest zgodność co do sensu działań, ról i zasad.

  1. Jakie potrzeby mieszkańców widzicie Państwo w temacie napraw? (co się psuje, co jest najdroższe?)
  2. Jakie grupy warto szczególnie włączyć? (młodzież, seniorzy, rodzice, szkoła?)
  3. Jakie zasoby mamy już teraz? (miejsce, narzędzia, osoby techniczne)
  4. Co może być barierą? (czas, bezpieczeństwo, koszty, formalności)
  5. Jaka forma wydarzeń byłaby najbardziej akceptowalna lokalnie?
  6. Jaką rolę Państwo mogą realnie wziąć? (jednorazowo / cyklicznie)
  7. Jak zapewnimy bezpieczeństwo i jasną odpowiedzialność?
  8. Jak komunikujemy działania, żeby nie wyglądały na reklamę lub politykę?
  9. Skąd bierzemy części/materiały i jak unikamy ukrytych kosztów?
  10. Po czym poznamy, że to działa? (proste wskaźniki + feedback mieszkańców)
Przykład rozwijany: spotkanie partnerskie przed wydarzeniem Repair Café

W ramach przygotowań do pierwszego wydarzenia typu Repair Café - Popołudnie Napraw w Troianulu zorganizowano spotkanie partnerskie, którego celem było doprecyzowanie lokalnych potrzeb, wybór formuły działań, ustalenie podziału ról, zasad bezpieczeństwa oraz sposobu komunikacji i ewaluacji.

Spotkanie odbyło się 8 maja 2025 r. w godzinach 17:00-18:00 w Gminnej Bibliotece Publicznej w Troianulu (sala wielofunkcyjna). Uczestniczyli w nim przedstawiciele youth space (Filiala Asociației Se Poate), biblioteki, Szkoły Gimnazjalnej w Troianulu, Urzędu Gminy, OSP oraz dwie osoby wspierające od strony technicznej: lokalna „złota rączka” i wolontariusz - serwisant rowerowy z Alexandria.

Na początku spotkania koordynator youth space przedstawił cel i oczekiwany rezultat rozmów: ustalenie, co dokładnie robimy, kiedy i gdzie, jakie będą zasady i zakres napraw, kto bierze odpowiedzialność za poszczególne zadania oraz jak zmierzymy efekty działania. Uzgodniono, że spotkanie ma charakter roboczy i kończy się listą decyzji.

W pierwszej części partnerzy omówili potrzeby mieszkańców w obszarze napraw. Zebrane głosy były spójne: najczęściej zgłaszane problemy dotyczą rowerów (zwłaszcza wiosną: dętki, hamulce, przerzutki), telefonów (problemy z ładowaniem, kable, stan baterii) oraz drobnego AGD (czajniki, tostery, przedłużacze), które często trafiają do kosza mimo potencjalnie prostych przyczyn awarii. Jednocześnie zwrócono uwagę, że część napraw elektronicznych może wiązać się z ryzykiem i wymaga jasnego ograniczenia zakresu. Na tej podstawie ustalono, że pierwsze wydarzenie będzie skoncentrowane na rowerach oraz prostej diagnostyce elektroniki użytkowej, natomiast naprawy wysokiego ryzyka (urządzenia wysokiego napięcia, prace wymagające specjalistycznych warunków) zostaną wyłączone.

Następnie partnerzy omówili, jakie grupy warto szczególnie włączyć. Podkreślano, że młodzież powinna występować nie tylko w roli uczestników, ale jako współorganizatorzy - zwłaszcza w obszarach komunikacji, organizacji przestrzeni i dokumentacji rezultatów. Szkoła wskazała na duży potencjał dotarcia do rodzin poprzez uczniów i kanały komunikacji szkolnej. Jednocześnie zwrócono uwagę na rolę seniorów i osób z doświadczeniem praktycznym, którzy mogą wnieść wiedzę i autorytet oraz wzmocnić międzypokoleniowy charakter wydarzenia. W konsekwencji uzgodniono, że wydarzenie będzie komunikowane jako działanie dla mieszkańców w każdym wieku, ale z widocznym udziałem młodzieży w organizacji i prowadzeniu części edukacyjnej.

Kolejnym elementem spotkania było zinwentaryzowanie zasobów dostępnych „tu i teraz”. Biblioteka potwierdziła możliwość udostępnienia sali, stołów, krzeseł oraz tablicy do krótkich prezentacji. OSP zadeklarowała wsparcie logistyczne (ustawienie stanowisk, wniesienie cięższego stołu warsztatowego, pomoc organizacyjna). Serwisant rowerowy zapowiedział przywiezienie podstawowych narzędzi rowerowych (imbusy, klucze, łyżki do opon, pompka), a lokalny fachowiec - zestaw drobnych narzędzi do diagnostyki i bezpiecznych, prostych napraw. Szkoła zaoferowała wsparcie w rekrutacji młodzieżowych wolontariuszy i możliwość przygotowania plakatów na korytarzu.

W dalszej części omówiono możliwe bariery. Najczęściej powtarzały się trzy obszary: czas (obciążenie wolontariuszy i partnerów), bezpieczeństwo (ryzyko przy elektronice) oraz koszty (części zamienne i obawa przed „ukrytymi opłatami”). Z tego powodu uzgodniono, że pierwsze wydarzenie będzie miało ograniczony czas trwania (2,5 godziny) i jasno opisany zakres usług: część działań to naprawy na miejscu, część to diagnostyka i rekomendacje. Ustalono także wprowadzenie zasady „stop”: jeśli pojawia się ryzyko lub brak warunków, zespół przerywa działanie i nie podejmuje naprawy.

Partnerzy wspólnie wybrali formułę, która będzie najbardziej akceptowalna lokalnie. Zdecydowano, że najlepiej sprawdzi się Repair Café w bibliotece jako miejsce neutralne i dostępne, z czytelnym podziałem na stanowiska oraz strefę rozmowy. Jednocześnie uzgodniono, że wydarzenie powinno mieć element edukacyjny, ale w lekkiej, krótkiej formie (5-minutowe mini-wystąpienia i plakat o korzyściach prawa do naprawy), aby nie zamieniać spotkania w wykład.

Kluczowym punktem spotkania był podział ról i ustalenie, kto może realnie wziąć odpowiedzialność - jednorazowo lub cyklicznie. Biblioteka przyjęła rolę gospodarza miejsca i wsparcia organizacyjnego, szkoła - rolę kanału dotarcia do młodzieży i rodzin oraz opiekę nad wolontariuszami, OSP - wsparcie logistyki i strefy społecznościowej, a serwisant i lokalny fachowiec - wsparcie merytoryczne oraz nadzór nad bezpieczeństwem pracy przy stanowiskach. Urząd gminy zadeklarował patronat informacyjny i wsparcie promocji poprzez kanały gminne.

W części poświęconej bezpieczeństwu i odpowiedzialności uzgodniono zasady: uczestnik pozostaje przy naprawie, naprawy są prowadzone wspólnie (nie w modelu „oddaj i odbierz”), a w przypadku elektroniki ograniczają się do działań niskiego ryzyka. Ustalono też, że komunikacja wydarzenia będzie zawierała jasną informację „co naprawiamy i czego nie naprawiamy”, aby uniknąć rozczarowań i sytuacji niebezpiecznych.

Ważnym tematem była również komunikacja działań, tak aby nie wyglądały na reklamę ani działanie polityczne. Partnerzy zgodzili się, że przekaz powinien być neutralny i wspólnotowy, z naciskiem na korzyści dla mieszkańców: oszczędność, mniej odpadów i praktyczną pomoc. Ustalono także zasady etyczne współpracy: brak sprzedaży podczas wydarzenia i brak nacisku marketingowego, szczególnie wobec młodzieży. Jeżeli pojawi się potrzeba zakupu części, ma to być komunikowane transparentnie i z wyprzedzeniem.

W odniesieniu do części i materiałów przyjęto rozwiązanie mieszane: na pierwsze wydarzenie zespół zapewnia podstawowe materiały eksploatacyjne (np. łatki, drobne elementy organizacyjne), natomiast w przypadku większych części uczestnik otrzyma rekomendację, co kupić i gdzie, bez „kierowania” do konkretnego sprzedawcy. Uzgodniono, że wszystkie koszty muszą być jasno opisane i nie mogą zaskakiwać uczestników na miejscu.

Na zakończenie partnerzy uzgodnili, po czym poznają, że działanie działa. Zdecydowano o prostych wskaźnikach: liczba uczestników, liczba zgłoszonych przedmiotów, liczba napraw zakończonych sukcesem, liczba diagnoz oraz krótka ankieta satysfakcji (3 pytania). Dodatkowo ustalono, że po wydarzeniu odbędzie się krótkie spotkanie podsumowujące z udziałem młodzieżowego zespołu danych, aby wyciągnąć wnioski i zaplanować kolejny format.

Spotkanie zakończyło się spisaniem ustaleń w formie krótkiej notatki (zakres napraw, role, kanały komunikacji i wskaźniki). Ustalono również termin wydarzenia na 18 maja 2025 r., godz. 14:00-16:30 w bibliotece oraz wskazano osoby kontaktowe po stronie każdego partnera.

Narzędzie 4: Zasady etyczne partnerstwa (krótka karta zasad)

Żeby zachować zaufanie mieszkańców, warto przyjąć jasne zasady:

  • Transparentność: komunikujemy, kto jest partnerem i jaka jest jego rola.
  • Brak marketingu „na młodych”: partnerzy nie prowadzą sprzedaży podczas działań (chyba że jasno wydzielone i zaakceptowane).
  • Jawność kosztów: jeśli naprawa/elementy są płatne - informujemy o tym z góry, bez „niespodzianek”.
  • Dobrowolność i szacunek: uczestnicy nie są oceniani; nikt nie jest zmuszany do zakupu/usługi.
  • Bezpieczeństwo: nie podejmujemy napraw wysokiego ryzyka bez odpowiednich kompetencji i warunków.
  • Neutralność: wydarzenia nie są wykorzystywane politycznie ani wizerunkowo przeciw innym podmiotom.

3B) Organizowanie wydarzeń społecznościowych

Po co wydarzenia?

Wydarzenia są „momentem widoczności”: ludzie przychodzą, poznają youth space, spotykają się z młodzieżą i partnerami, a efekt jest namacalny. Poniżej masz gotowy pakiet 6 formatów.

Pakiet 6 formatów wydarzeń
  1. Repair Café / Popołudnie Napraw
    Co to jest: dyżur naprawczy z udziałem młodzieży i lokalnych fachowców.
    Dla kogo: mieszkańcy (różne grupy wiekowe).
    Co daje: oszczędności + integracja + widoczny efekt „uratowanych rzeczy”.
    Tip: ustal zakres napraw (np. rowery + drobna elektronika) zamiast „wszystko naraz”.
  2. Swap party + diagnostyka
    Co to jest: wymiana rzeczy (np. sprzęt, akcesoria) + stanowisko prostych testów (czy działa, co trzeba poprawić).
    Co daje: mniej odpadów + mniej kosztów + fajna, lekka forma wejścia w temat.
  3. Warsztat „Napraw, nie wyrzucaj”
    Co to jest: tematyczny warsztat: rowery / AGD / telefony (zależnie od zasobów).
    Co daje: kompetencje i pewność siebie („umiem podstawy”), dobre do szkoły i biblioteki.
  4. Tydzień „No-Buy / Second-life Challenge”
    Co to jest: wyzwanie społecznościowe: przez tydzień nie kupujemy „nowego”, tylko naprawiamy, pożyczamy, wymieniamy, używamy z drugiej ręki.
    Co daje: zmiana nawyków + angażująca komunikacja w social media.
  5. Międzygeneracyjne „Umiem naprawić”
    Co to jest: seniorzy/„złote rączki” uczą podstaw, a młodzi dokumentują (wideo, instrukcje, mini-poradniki).
    Co daje: relacje międzypokoleniowe + szacunek do kompetencji + gotowe treści edukacyjne.
  6. Debata obywatelska: prawo do naprawy w naszej gminie
    Co to jest: spotkanie z udziałem gminy, szkoły, biznesu i mieszkańców: co możemy zrobić lokalnie, by naprawa była łatwiejsza.
    Co daje: wzmacnia etyczny i obywatelski wymiar tematu; buduje zgodę i odpowiedzialność.

3C) Wzmacnianie aktywnej partycypacji młodzieży

Zasada: młodzi nie są „pomocnikami” - są współtwórcami

Żeby działania były youth-led, młodzież musi mieć realne role, wpływ na decyzje i widoczność. Najlepiej działa model zespołów.

Model ról dla młodych

  1. Repair Ambassadors
    Zadania: koordynacja, kontakt z partnerami, zapraszanie mieszkańców, organizacja grafiku dyżurów.
    Efekt: młodzi uczą się współpracy i odpowiedzialności.
  2. Media / Storytelling Team
    Zadania: plakaty, rolki/reels, relacje z wydarzeń, krótkie instrukcje „jak naprawić X”.
    Efekt: promocja youth space + edukacja + materiały do upowszechniania.
  3. Data & Impact Team
    Zadania: liczenie napraw, proste ankiety, zliczanie „uratowanych rzeczy”, zbieranie opinii.
    Efekt: młodzi uczą się ewaluacji i pokazują sens działań w liczbach.
  4. Peer Educators
    Zadania: mini-lekcje w szkole, krótkie prezentacje „prawo do naprawy w praktyce”, podstawy bezpieczeństwa i diagnostyki.
    Efekt: młodzi edukują rówieśników, a temat rozchodzi się naturalnie.
Model ról dla młodych

Mechanizmy decyzyjne

3D) Ryzyka i jak je ograniczać - praktycznie, z perspektywy youth-led (jak w 3C)

Działania typu Repair Cafe i inicjatywy „Right to Repair” w youth space są bardzo angażujące, ale niosą też konkretne ryzyka. Kluczowe jest to, żeby nie „zrzucać” ich obsługi na 1-2 najbardziej aktywne osoby, tylko od początku budować system ról, zasad i partnerstw, w którym młodzież ma sprawczość, a jednocześnie działa w bezpiecznych ramach. Poniżej opisujemy cztery najczęstsze ryzyka i sposoby ich ograniczania - w modelu youth-led.

1) „Przepalenie” wolontariuszy (burnout)

Jak wygląda ryzyko w praktyce:

Na początku jest entuzjazm, a po 2-3 wydarzeniach te same osoby robią wszystko: promocję, logistykę, dyżury, sprzątanie, raport. Pojawia się frustracja, spadek jakości, a w końcu wycofanie.

Jak ograniczać (system youth-led):

  • Rotacja ról (obowiązkowa): przy każdym kolejnym wydarzeniu młodzi zmieniają role (np. recepcja -> media -> dane). Dzięki temu odpowiedzialność się rozkłada, a kompetencje rosną w całej grupie.
  • Krótkie dyżury zamiast „całego dnia”: dyżury po 45-60 minut + przerwy. W praktyce lepiej mieć 8 osób po 1 godzinie niż 3 osoby po 3 godziny.
  • Zespół rezerwowy („backup team”): 2 osoby, które nie mają głównej roli, ale przejmują zadania awaryjne (np. brak materiałów, korekta kolejki).
  • Briefing i debriefing: 10 minut przed startem (kto co robi) i 15 minut po (co było trudne, co zmieniamy). To zmniejsza napięcie i daje poczucie, że praca nie jest „bez sensu”.
  • Widoczność i docenienie: młodzi są podpisani jako współorganizatorzy, dostają krótkie zaświadczenie/pochwałę, a w komunikacji publicznej podkreśla się ich rolę. To buduje motywację i retencję.

Rola młodzieży (3C) w kontroli ryzyka:

Zespół Data & Impact monitoruje obciążenie („ile dyżurów na osobę”), a Repair Ambassadors pilnują rotacji i planu zmian.

2) Konflikt z lokalnymi sprzedawcami lub serwisami

Jak wygląda ryzyko w praktyce:

Ktoś odbiera inicjatywę jako „antyhandel” lub „bojkot sklepów”, pojawia się opór, plotki albo próby podważania sensu wydarzenia.

Jak ograniczać (narracja + partnerstwa youth-led):

  • Komunikat „naprawa = lojalność i usługa”, nie „bojkot”: podkreślamy, że naprawa wspiera lokalne kompetencje i usługi, a nie walczy z przedsiębiorcami.
  • Włączanie lokalnych fachowców jako mentorów: serwisant/majster jest partnerem edukacyjnym, a nie „wrogiem” inicjatywy. To zmienia optykę społeczności.
  • Zasady etyczne dot. marketingu: partner nie sprzedaje na miejscu i nie „poluje” na młodych klientów, ale może być wymieniony jako wspierający wydarzenie (transparentnie).
  • Jasne granice: jeśli potrzebne są części - uczestnik dostaje listę „co kupić”, bez kierowania do jednego sklepu.
  • Rozmowa wyprzedzająca: zanim wydarzenie stanie się głośne, młodzież (z mentorem) zaprasza kluczowe lokalne punkty usługowe na krótką rozmowę: „to działanie prospołeczne, nie konkurencja”.

Rola młodzieży (3C) w kontroli ryzyka:

Zespół Media/Storytelling odpowiada za język komunikacji („wspieramy lokalne usługi”), a Repair Ambassadors utrzymują relacje z biznesem i wyjaśniają obawy.

3) Bezpieczeństwo napraw

Jak wygląda ryzyko w praktyce:

Ktoś przynosi sprzęt niebezpieczny, ktoś chce naprawy instalacji elektrycznej, pojawia się ryzyko porażenia, skaleczenia albo szkody w sprzęcie. To może zniechęcić partnerów i rodziców.

Jak ograniczać (jasne zasady + odpowiedzialność):

  • Zasada „zakres napraw” (TAK/NIE): przed wydarzeniem komunikujemy, co naprawiamy, a czego nie (np. brak napraw wysokiego napięcia, brak prac wymagających specjalistycznych warunków).
  • Reguła obecności właściciela: uczestnik jest przy naprawie i decyduje, czy kontynuować (to zmniejsza roszczeniowość i zwiększa zrozumienie).
  • Mentor techniczny na każdym stanowisku: młodzi pomagają, ale działania ryzykowne są blokowane; jeśli nie ma fachowca - nie robimy.
  • Zasada „STOP”: każda osoba z zespołu ma prawo zatrzymać naprawę, jeśli coś budzi wątpliwości.
  • Krótka odprawa bezpieczeństwa przed startem: 5 minut przypomnienia o narzędziach, kablach, porządku na stanowiskach.

Rola młodzieży (3C) w kontroli ryzyka:

Wyznaczamy młodzieżowy Safety & Rules Team, który pilnuje oznaczeń, porządku, komunikacji „co wolno”, oraz wspiera mentorów w egzekwowaniu zasady STOP (bez spięć, spokojnie i z szacunkiem).

4) Polityczne zawłaszczenie inicjatywy

Jak wygląda ryzyko w praktyce:

Ktoś próbuje użyć wydarzenia jako promocji politycznej lub „sukcesu jednej strony”; mieszkańcy mogą się podzielić, a część osób przestaje przychodzić.

Jak ograniczać (neutralność + transparentność):

  • Neutralna komunikacja: mówimy o korzyściach praktycznych (oszczędność, mniej odpadów, integracja), bez politycznych haseł i bez logotypów partii.
  • Transparentne partnerstwa: jasno pokazujemy listę partnerów i ich role, żeby było widać, że to działanie wspólnotowe, a nie „czyjeś”.
  • Zasada braku ekspozycji politycznej na wydarzeniu: brak banerów, wystąpień i materiałów promocyjnych. Jeśli przedstawiciel instytucji publicznej jest obecny, występuje jako partner wspierający logistycznie, bez autopromocji.
  • Różnorodność partnerów: biblioteka/szkoła/OSP/NGO + fachowcy - im bardziej zróżnicowana koalicja, tym trudniej ją zawłaszczyć.

Rola młodzieży (3C) w kontroli ryzyka:

Zespół Repair Ambassadors pilnuje zasad i scenariusza, a Media/Storytelling przygotowuje komunikaty i grafiki bez elementów politycznych. Dzięki temu młodzi realnie chronią neutralność i zaufanie do youth space.

Infografika: zarządzanie ryzykiem podczas wydarzeń

Przykład akcji w youth space

Repair Cafe - Popołudnie Napraw (Right to Repair)

Nazwa działania: Repair Cafe - Popołudnie Napraw (Right to Repair)

Termin: sobota, 18 maja 2025 r., godz. 14:00-16:30

Miejsce: Gminna Biblioteka Publiczna w Troianulu (pow. Teleorman) - sala wielofunkcyjna (parter), ul. Principala 112, Troianul

Organizator: youth space prowadzony przez Filiala Asociatiei Se Poate (we wspolpracy z partnerami lokalnymi)

Grupa docelowa: mlodziez 13-19 lat oraz mieszkancy (rodzice, seniorzy, osoby pracujace), bez limitu wieku

Temat przewodni: „Prawo do naprawy” jako sposob na oszczednosc, ograniczenie odpadow i wzmocnienie wiezi spolecznych

1. Cel i uzasadnienie dzialania

Celem wydarzenia bylo przetestowanie w praktyce modelu dzialan wokol Right to Repair jako narzedzia angazowania spolecznosci w obszarze wiejskim. Zalozeniem bylo polaczenie trzech elementow: lokalnych partnerstw, wydarzenia spolecznosciowego oraz aktywnej roli mlodziezy w planowaniu i realizacji. Wybor formatu Repair Cafe wynikal z lokalnej potrzeby - mieszkancy sygnalizowali trudnosci z dostepem do serwisow (koszty dojazdu, czas oczekiwania) oraz frustracje wynikajaca z wyrzucania rzeczy, ktore czesto mozna naprawic „malym kosztem” lub prosta czynnoscia diagnostyczna.

2. Przygotowanie i budowanie partnerstw (3A)

Przygotowania rozpoczely sie na poczatku maja 2025 r. od mapowania interesariuszy w gminie. Wstepna lista obejmowala instytucje edukacyjne, podmioty publiczne, organizacje spoleczne oraz osoby i firmy posiadajace kompetencje techniczne. Na tej podstawie wybrano partnerow, ktorzy mogli wniesc wplyw, zasoby oraz zaufanie spoleczne.

W praktyce kluczowe okazaly sie nastepujace partnerstwa:

  • Gminna Biblioteka Publiczna w Troianulu - udostepnila sale, stoly, krzesla oraz kanaly komunikacji (tablica ogloszen, profil spolecznosciowy).
  • Szkola Gimnazjalna w Troianulu - wsparla dotarcie do rodzin poprzez dziennik elektroniczny i plakaty na korytarzu; dwoch nauczycieli pomoglo w koordynacji mlodziezowych wolontariuszy.
  • Urzad Gminy Troianul - objal wydarzenie patronatem informacyjnym, udostepnil naglosnienie i zamiescil ogloszenie na stronie gminy.
  • Lokalny serwis rowerowy z pobliskiego Alexandria (wlasciciel jako wolontariusz) oraz „zlota raczka” z Troianulu - zapewnili wsparcie merytoryczne, narzedzia i nadzor nad bezpieczenstwem prac.
  • OSP Troianul - pomogla w logistyce (ustawienie stanowisk, transport stolu warsztatowego) i wsparla strefe „kawa/herbata”.

W dniu 8 maja 2025 r. odbylo sie spotkanie partnerskie (45 minut) w bibliotece. Ustalono na nim:

  • zakres napraw (co dopuszczamy, a czego nie podejmujemy),
  • zasady bezpieczenstwa (uczestnik jest obecny przy naprawie; brak prac wysokiego ryzyka),
  • podzial rol podczas wydarzenia,
  • sposob komunikacji, by uniknac wrazenia reklamy lub presji sprzedazowej.

Jednoczesnie przyjeto krotka karte zasad etycznych: partnerzy nie prowadza sprzedazy na miejscu, a ewentualne koszty czesci sa komunikowane z wyprzedzeniem; wydarzenie ma charakter wspolnotowy i edukacyjny.

3. Projekt i organizacja wydarzenia (3B)

Wydarzenie zaplanowano jako otwarte „Popoludnie Napraw” w formule Repair Cafe. Wyznaczono trzy glowne obszary:

  • Rowery - regulacje, wymiana detki, podstawowa konserwacja.
  • Drobna elektronika uzytkowa - diagnostyka problemow z ladowaniem, przewodami, czyszczenie portow, wymiana prostych elementow niskiego ryzyka.
  • Drobne AGD - wylacznie diagnoza i proste czynnosci bez ingerencji w elementy wysokiego napiecia.

Na sali przygotowano piec stref:

  • Punkt przyjec i kolejka (rejestracja zgloszen, opis usterki, numer),
  • Stol rowerowy (narzedzia rowerowe, pompka, latki, imbusy),
  • Stol elektroniki (dobre oswietlenie, zestawy srubokretow, organizery),
  • Strefa edukacyjna (krotka ekspozycja o prawie do naprawy i 4 korzysciach: oszczednosc, odpady, CO2, etyka),
  • Strefa spolecznosciowa (kawa/herbata, rozmowy, konsultacje).

Komunikacja wydarzenia zostala przeprowadzona w tygodniu poprzedzajacym termin:

  • 11 maja - publikacja plakatu i ogloszenia (gmina + biblioteka + szkola),
  • 15 maja - przypomnienie z lista „co przyniesc” oraz informacja „czego nie naprawiamy”,
  • 17 maja - post dzien przed wydarzeniem, z zacheta do przyjscia calymi rodzinami.

4. Aktywna rola mlodziezy (3C)

W organizacji wydarzenia uczestniczyla grupa 12 mlodych wolontariuszy (14-18 lat), ktorzy pracowali w jasno zdefiniowanych rolach:

  • Repair Ambassadors (3 osoby) odpowiadali za kontakt z partnerami, przygotowanie ukladu sali i prowadzenie punktu przyjec. To oni weryfikowali zgloszenia i kierowali uczestnikow do odpowiednich stanowisk.
  • Media/Storytelling Team (3 osoby) przygotowal plakat, relacje na zywo (krotkie stories) oraz krotkie materialy „przed/po” pokazujace efekt napraw (bez ujec twarzy, zgodnie z ustaleniami).
  • Data & Impact Team (3 osoby) zliczal liczbe zgloszen, napraw i diagnoz oraz zbieral mini-ankiety po wydarzeniu (3 pytania).
  • Peer Educators (3 osoby) poprowadzili dwie krotkie, 5-minutowe mini-prezentacje w strefie edukacyjnej: „Czym jest prawo do naprawy?” i „Jak sprawdzic, czy naprawa ma sens finansowo?”.

Mlodziez wspoltworzyla rowniez regulamin wydarzenia (m.in. zasada „uczestnik jest obecny przy naprawie” i „nie podejmujemy napraw wysokiego ryzyka”), co zwiekszylo poczucie odpowiedzialnosci oraz sprawczosci.

5. Przebieg wydarzenia i rezultaty

Wydarzenie trwalo od 14:00 do 16:30. Najwiekszy naplyw uczestnikow odnotowano w pierwszej godzinie (14:00-15:00), dlatego kolejka zostala usprawniona przez wprowadzenie krotkiej „triage” - 1-minutowej oceny, czy sprawa jest szybka, czy wymaga dluzszej konsultacji.

Liczby (wyniki przykladowe):

  • liczba uczestnikow: 47 osob (w tym ok. 18 mlodych i 29 doroslych),
  • zgloszone przedmioty: 38 (rowery: 16, elektronika: 14, drobne AGD: 8),
  • naprawy zakonczone sukcesem na miejscu: 21,
  • diagnozy + rekomendacje dalszych dzialan (np. czesc do zamowienia): 13,
  • przypadki odrzucone ze wzgledow bezpieczenstwa lub braku warunkow: 4.

W ankiecie (34 odpowiedzi) uczestnicy najczesciej wskazywali, ze:

  • wydarzenie pomoglo im uniknac zakupu nowego sprzetu lub odlozyc zakup w czasie,
  • chcieliby powtorzenia formatu, szczegolnie z naciskiem na rowery i telefony,
  • docenili mozliwosc rozmowy z fachowcem bez presji i bez „ukrytych kosztow”.

6. Wplyw spolecznosciowy i element etyczny

Wydarzenie zostalo odebrane jako dzialanie „dla ludzi” i „praktyczne”, co mialo znaczenie dla wzmocnienia zaufania do youth space. W komunikacji konsekwentnie podkreslano etyczny wymiar prawa do naprawy: prawo do informacji, mozliwosc wyboru serwisu oraz szacunek dla decyzji mieszkanca (naprawa lub rezygnacja). Partnerzy - zwlaszcza lokalny fachowiec - potwierdzili, ze taka forma buduje reputacje uczciwosci bardziej niz standardowa reklama.

7. Ewaluacja i wnioski

Najlepiej zadzialaly:

  • wyrazny podzial stref na sali (usprawnil kolejke),
  • jasno opisany zakres napraw i zasady bezpieczenstwa,
  • role mlodziezy jako realnych wspolorganizatorow (rejestracja, komunikacja, dane),
  • wspolpraca z biblioteka i szkola, ktore zwiekszyly zasieg informacji.

Do poprawy na przyszlosc:

  • wprowadzenie zapisow na wybrane godziny dla bardziej czasochlonnych napraw,
  • przygotowanie „strefy czesci” (np. podstawowe detki, kable) lub listy lokalnych zrodel,
  • wydluzenie wydarzenia do 3 godzin w miesiacach „rowerowych” (wiosna/lato).

8. Kontynuacja (dzialanie youth-led po wydarzeniu)

Tydzien po Repair Cafe (25 maja 2025 r.) mlodziez zaproponowala mini-akcje kontynuacyjna w formule youth-led: „Rowerowy Start Sezonu” - jednodniowa stacje przegladu rowerow dla uczniow szkoly (z naciskiem na hamulce, oswietlenie i bezpieczenstwo). Dzialanie zostalo zaplanowane jako maly projekt mlodziezowy z budzetem 400 zl na materialy eksploatacyjne (latki, smary, odblaski) i wspolprace z tym samym serwisantem w roli mentora.

Załączniki

Mapa interesariuszy (szablon)

Wzór zaproszenia partnera

Informacja o dofinansowaniu i partnerach

Dofinansowano ze środków programu Erasmus+ w ramach projektu „Empowering Rural Communities: Youth-Led Spaces for Transformation” (nr 2024-3-PL01-KA210-YOU-000264969).